ميرزا قوام الدين محمد الحسينى القزوينى قصيده‌اى در مرثيهء او گفته و آن مرثيه در « ضا » مسطور است و در تاريخ وفات سروده : تاريخ ماقد دها « ناغاب نجم هدى » * فالله يهدى به باقى نوره الأمما « 1 » و حكايت شده كه چون آن مرحوم عازم سفر حج شد در مسجد جامع منبر رفت و موعظه كرد و از جمله كلمات ايشان آن بود كه فرمود : ايّها الناس ، من حكم ندادم براى كسى مگر آن‌كه قطع كردم و يقين دانستم كه حكم خدا در مقام او چنان بود . من خلاف حق حكم ندادم لكن هرگاه كسى در واقع حق با او بوده و به حسب ظاهر اثبات نشده و حكم بر خلاف حق او داده‌ام از من راضى شود و مرا حلال نمايد . و بالجمله : جلالت شأنش بسيار است ، و فاضل خبير ماهر در رجال جناب حاجى محمد بن على اردبيلى صاحب جامع الروات و رافع الاشتباهات ستايش بسيار از او نموده و فرموده كه ، او استاد ماست و در جميع علوم به او استناد ماست « 2 » . انتهى . و اين شيخ از جناب محمد تقى مجلسى رحمه الله روايت مىكند ، و غالب تلمذش بر محقّق سبزوارى و محقّق خوانسارى بوده و حواشى و تعليقات بسيار بر كتب علما نوشته از جمله ، تعليقهء اوست بر شرح لمعه ، و حواشى اوست بر كفايهء استادش و از تصانيف اوست رسالهء فارسيه در اصول دين و ذخائر العقبى در تعقيبات كه به اشارهء شاه سلطان حسين نوشته و رساله‌اى در حكم ولايت وصى بر نكاح صغيرين . جعفر بن علي بن عبد العالي الميسي « 3 » عالم محقّق . شريك بوده با شهيد ثانى در درس و اجازه از پدرش . جعفر بن علي بن عبد الله الجعفري الدبيسي « 4 » نزيل دهستان . فقيه فاضل ، و كان يتحنف و يفتى على مذهب أبى حنيفه « 5 » تقية . ( م ) .

--> ( 1 ) . روضات الجنات ، ج 2 ، ص 195 - 196 ( 2 ) . جامع الرواة ، ج 1 ، ص 153 ( 3 ) . امل الآمل ، ج 1 ، ص 45 ( 4 ) . همان ، ج 2 ، ص 52 ( 5 ) . بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 218 ، ( فهرست منتجب الدين )